سه كار نسبت به تو مي كنم تو نيز در مقابل سه عمل انجام ده . گفت آن ها

 چيست ؟ فرمود : من نعمت هاي فراوان بي منت به تو داده ام , تو هم اگر

به كسي چيزي دادي منت مگذار, من عذر و توبه ترا مي پذيرم هرچند

نافرماني بسيار كرده باشي , تو نيز عذر جفاكاران را بپذير , من عمل فردارا

امروز نخواهم , تو هم امروز روزي فردا را مخواه

و با فروتني از صاحب مغازه خواست كمي خواروبار به او بدهد. به نرمي گفت:

 شوهرش بيمار است و نميتواند كار كند و 6 بچه‌اش بي‌غذا مانده‌اند.

 صاحب مغازه با بي‌اعتنايي محلش نذاشت و با حالت بدي خواست او را بيرون كند.

 زن نيازمند درحالي كه اصرار مي‌كرد، گفت: آقا شما را به خدا، به محض اينكه بتوانم

 پول را مي‌آورم. مغازه‌دار گفت نسيه نمي‌دهد. مشتري ديگري كه كنار پيشخوان

 ايستاده بود و گفتگوي آنها را مي‌شنيد، گفت: ببين خانم چي مي‌خواد،خريد خانم

با من! .....خواربارفروش با اكراه گفت لازم نيست خودم مي‌دهم. ليست خريدت كو؟

زن گفت:اينجاست...... مغازه‌دار گفت ليست را بگذار روي ترازو و به اندازه وزنش

 هر چه خواستي  ببر . زن با خجالت يك لحظه مكث كرد و از كيفش تكه كاغذي

 درآورد و چيزي رويش نوشت و آن را روي كفه ترازو گذاشت. همه با تعجب ديدند

كفه ترازو پايين رفت. خواربار فروش باورش نشد. مشتري از سر رضايت خنديد .

مغازه دار باناباوري شروع به گذاشتن جنس در كفه ديگر ترازو كرد. كفه ها برابر

نشدند. آنقدر جنس گذاشت تا اينكه آن دو كفه برابر شدند . در اين وقت صاحب

مغازه با دلخوري و تعجب تكه كاغذ را برداشت تا ببيند روي آن چه نوشته است .

كاغذ ليست خريد نبود، دعاي زن بود كه نوشته بود

      (اي خداي عزيزم! تو از نياز من باخبري خودت آن را برآورده كن)

مغازه‌دار با بهت جنسها را به زن داد و همان جا ساكت و متحير خشكش زد. زن

خداحافظي كرد و رفت..... مشتري يك اسكناس باارزش به مغازه‌دار داد و گفت:

 فقط خداست كه مي‌‌داند وزن دعاي پاك و خالص چقدراست …

   دعا بهترين هديه رايگاني است كه مي‌توان به هر كس داد و پاداش بسيارگرفت.

وبلاگ خدا یار من است با لطف بیکرانش یکساله

شد این جشن رو به شما خدا دوستان تبریک میگم

                                 یه چیزی هم شما بگید

 سپس کودک فرياد زد : خدايا با من حرف بزن. رعد در آسمان پيچيد ؛ اما

 کودک گوش نداد. کودک نگاهي به اطرافش انداخت و گفت : بگذار ببينمت.

 ستاره اي درخشيد ولي کودک توجه نکرد. کودک فرياد زد : خدايا به من

معجزه اي نشان بده. و يک زندگي متولد شد ؛ اما کودک نفهميد. کودک با

نااميدي گريست. خدايا با من در ارتباط باش. بگذار بدانم اينجايي. بنابر اين خدا

پايين آمد و کودک را لمس کرد. ولي کودک ؛ پروانه را کنار زد

ما بارها  در شرايطي قرار مي گيريم که بايد رها کنيم تا خدا ما را نجات دهد . شايد رها کردن يکي از سخت ترين آزمونهاي زندگي باشد  ... ايمان به اينکه زندگي هرگز به ما اجازه ي سقوط و پسرفت نمي دهد اگر به آن اعتماد کنيم .........گاهي به نظر مي رسد در حال از دست دادن چيزي با ارزش هستيم و محکم به آن مي چسبيم و ميارزه مي کنيم در حالي که همه ي نشانه ها حاکي از آن است که بايد رها کنيم ......با رها کردن و بريدن طناب به نيرويي برتر فرصت مي دهيم تا به ما کمک کند و يا  چيزي بهتر به